Laman

Coretan Kecil " The Dorm Boy "

Sabtu, 15 Januari 2011

penyakit lamoo

jiaaahhh, untuk pertama kalinya di 2011, setelah VAKUM untuk beberapa bulan ini, akhirnya nulis lagi dah.
tulisan yang ini kayaknya cuma buat yang ngrti aja deh,
sedikit sedih, ad kasian kasianny, kasian samo wong, kasian samo aku, pokokny kasian lah


menuntut judul diatas yg memang sudah terlanjur ditulis jadi sebagai orang yg dituntut terpaksa cerita dah,

gini, emang klo penyakit bawaan itu susah ilang yo,
aku kan wongny galak kasian kasian cakitu samo wong, jadi pas malasah CW pun aku kadang galak kasian kasian samo wong, nah dulu tuh aku tuh pernah naksir CW, seangkatan sih, sdh ku diem.i beh la dak panjang lebar na untuk nyeritoke ke wong laen, nah pas abes makan ni, ado kawan ak, kawann deket sih emang, cerito klo dio tuh naksir samo CW, minta bantu.i aku, pas kutanyo siapo wongny, tesebut nah namo sercingan aku oleh dio, NGESAK emang, nak dibantu keberatan, dak dibantu lebih saro, nah kadang disinilah PENYAKIT aku timbul ni, yoo kareno meraso kasian tadi samo kawan aku tdi tuh, cak lah ngarep nian itu, padahal aku tuh klo nak diomongi lebih ngarep lagi dari dio tuh, tpi emang klo hal hal yang cak ini ni pasti selalu aku yang ngalah, smpet emang ado sih kawan sekelas tuh yang ngmong "kau tuh jangan kesian tros, kalo kau cakini terus caknyo dak mungkin deh kau dapet cw"

jiahh sekarang baru2 ini sih, timbul lagi penyakitny, ngpo lah kesian samo wong, padahal wong jugo dak pernah galak ngesian ni aku, tpi kalo dak dikasian.i kadang dak enak jugoo, ah babi lah ai, ringam. -.-

1 komentar:

Anonim mengatakan...

cepet sembuh yaaa. minum counterpain. lho?

Posting Komentar